Isang malaking otso-otso sa larangan ng politika ang inaasahang magaganap anumang oras matapos pumutok ang usap-usapan na tuluyan nang iiwan ng isang tahimik na senador ang kanyang mga kasalukuyang kaalyado.
Umaalingawngaw ngayon sa buong senado ang napipintong pagbaliktad ni Senador Joel Villanueva, isang hakbang na pinaniniwalaang hindi lamang udyok ng malinis na prinsipyo kundi ng matinding pangangailangan na maisalba ang sarili mula sa mga nagbabadyang patong-patong na kaso.
Matapos ang sunud-sunod na rigodon sa kapangyarihan sa mataas na kapulungan, kung saan lantaran nang nagpakita ng kani-kanilang mga baraha ang ibang mga mambabatas, tila dumating na ang pinakahihintay na oras upang ibunyag ng senador kung saan talaga siya papanig upang maprotektahan ang kanyang pansariling interes.
Lalong umigting ang mga ispekulasyon nang maglabas ng pahayag ang sariling ama ng senador na si Kinatawan Eddie Villanueva.
Sa halip na magbigay ng malinaw na direksyong politikal, pinayuhan ng nakatatandang Villanueva ang kanyang anak na sundin lamang ang dikta ng konsensya at ang banal na kalooban,
sa halip na magpadala sa agos ng kanyang mga matatalik na kaibigan sa politika.
Ang pagpapasok ng usaping panrelihiyon sa isang napakainit na labanang politikal ay tinitingnan ng maraming mapanuring tagamasid bilang isang magandang palusot o malinis na planong pagtakas para sa senador.
Sa pamamagitan ng paggamit sa kalangitan bilang rason, magiging mas madali at katanggap-tanggap sa mata ng publiko ang kanyang napipintong pagtalikod sa mga dating kasamahan na kasalukuyang naiipit sa matitinding isyu.
Hindi lingid sa kaalaman ng publiko kung sino ang mga matagal nang nakasangga ng senador sa loob at labas ng senado, kabilang na sina Senador Alan Peter Cayetano at ang iba pang mambabatas tulad nina Kinatawan Rodante Marcoleta at mga matitinding tagasuporta mula sa kabilang bakod.
Sa gitna ng naging kaguluhan na nagluklok umano kay Senador Sherwin Gatchalian sa isang pansamantalang posisyon noong nakaraan, nanatiling tahimik at walang kinikilingan si Villanueva.
Ibang-iba ang kanyang naging diskarte kumpara kina Senador Francis Chiz Escudero na mabilis na gumawa ng malaking hakbang na ikinagulat ng marami, at maging kay Senador Jinggoy Estrada na may malinaw na paninindigan.
Ang pananahimik na ito ni Villanueva ay tila isang maingat na pag-aantay lamang ng tamang tiyempo upang isagawa ang perpektong pagtalon nang hindi nadudumihan ang pangalan.
Sa likod ng mga mabulaklak na salita tungkol sa paggawa ng tama at pagsunod sa konsensya, umuusbong ang matatalim na kritisismo mula sa taumbayan na nagdududa sa tunay na motibo ng senador.
Marami ang naniniwala na ang pagbabalatkayong ito ay nag-ugat sa matinding takot na matulad sa ibang mga opisyal na tuluyang nakulong dahil sa kabi-kabilang kaso ng katiwalian at sabwatan.
Ang pagtalikod ba sa mga kaibigan ay isang tunay na pagkamulat, o isang desperadong hakbang upang manatiling malaya at pilit na linisin ang pangalan sa mata ng batas? Ang panawagan ng kanyang ama na huwag makinig sa mga kapwa politiko ay lalo lamang nagpapalakas sa hinala na ang mga kaalyado ng senador ay nagiging pabigat na at maaari siyang tuluyang madamay sa kanilang mga madidilim na kinakaharap na kaso.
Dagdag pa sa mga kaganapang ito ay ang paparating na mga imbestigasyon sa komite kung saan nabanggit ang pangalan ng senador sa mga impormasyong ibinahagi ni dating Kinatawan Mike Defensor.
Ang presensya at mga magiging aksyon ni Villanueva sa mga susunod na pagdinig ang magsisilbing huling patunay kung tuluyan na nga ba niyang nilaglag ang kanyang lumang kampo.
Ang mga maingat na galaw na ito ay nakasalalay sa kung paano niya ilalayo ang sarili sa katiwalian at kung paano siya sasabay sa mahigpit na kampanya ng administrasyon ni Pangulong Bongbong Marcos laban sa mga malalaking isda na sangkot sa pang-aabuso sa kaban ng bayan.
Sa huli, ang nakatakdang pagbaliktad na ito ay nagpapakita ng tunay na mukha ng politika sa bansa kung saan walang permanenteng kaibigan at prinsipyo, kundi permanenteng interes lamang para sa kaligtasan at pag-iwas sa pananagutan.
Ang paggamit sa konsensya at relihiyon bilang kalasag upang pagtakpan ang isang malaking pagtataksil na politikal ay hindi na bago sa pandinig ng mga Pilipino.
Habang naghihintay ang buong bansa sa pormal na pagpapakita ng tunay na kulay ng senador, nananatiling buhay ang hamon sa kasalukuyang gobyerno na panagutin ang sinumang nagkasala at nagnakaw, tumambling man ito palayo sa kanyang mga kaalyado, magtago man sa likod ng malinis na imahe, o bumaliktad man upang isalba ang sariling posisyon.
