Isang nakakagimbal na kaganapan ang yumanig sa sirkulo ng pulitika matapos pumutok ang balitang nagkakaamuyan na ng pamimisikal ang dalawang kilalang pigura ng gobyerno.
Tila isang eksena sa pelikulang aksyon ang nasasaksihan ngayon ng taumbayan matapos tahasang hamunin ni Senador Rodante Marcoleta ng pisikal na sakitan,
o batukan, si dating Senador Antonio Trillanes IV.
Ang hamong ito ay hindi pinalampas ni Trillanes, na walang kagat-tulak na tinanggap ang panawagan at nagbantang handa siyang pumunta sa mismong bulwagan ng Senado upang harapin ang mambabatas.
Bilang isang mamamahayag na matagal nang sumusubaybay sa mga kaganapang ito, nakakalungkot at nakakabahala na ang institusyong dapat sana ay gumagawa ng mga batas para sa ikabubuti ng bansa ay nauuwi sa mga pananakot na tila pang-kanto lamang.
Ang ugat ng umaatikabong tensyong ito ay umiikot sa isyu ng nagbabadyang pag-aresto kay Senador Bato dela Rosa ng International Criminal Court o ICC.
Matatandaang nag-alburoto si Marcoleta nang makita si Trillanes na tila nangunguna sa pagsisilbi ng warrant of arrest, kung saan kinuwestiyon niya kung anong awtoridad mayroon ang dating senador upang makialam sa operasyon.
Ngunit kung susuriing mabuti ang sitwasyon at gagamitin ang lohika, hindi nakapagtataka ang presensya ni Trillanes.
Siya ay isa sa mga pangunahing nagreklamo sa ICC,
kaya naman natural na mayroon siyang kopya at malalim na kaalaman sa mga opisyal na dokumentong inilabas ng korte.
Higit sa lahat, hindi nagpunta si Trillanes nang mag-isa bilang isang vigilante; kasama niya ang mga lehitimong ahente ng NBI upang ipatupad ang batas.
Ang paglitaw ni Trillanes ay isang direktang tugon sa naunang pagmamatapang at hamon ni Bato, kaya naman ang pagtatanong ni Marcoleta ay tila isang pagtataka sa isang bagay na ang kanilang kampo mismo ang nag-umpisa.
Lumalalim ang kontrobersya dahil sa isang nakakabaliw na insidente ng PEKENG BARILAN NA GINAMIT UPANG MAKATAKAS SI BATO SA MGA AWTORIDAD.
Ayon sa mga nakalap na impormasyon at pagsusuri, ang mga putok ng baril na narinig ay isang planadong diversionary tactic upang magkagulo ang mga pulis, midya, at gwardya, na nagbigay daan upang makalusot ang senador sa kabilang lagusan nang hindi napapansin.
Imbes na kondenahin ang panlilinlang na ito, ginagamit pa ngayon ni Marcoleta ang kanyang posisyon sa Senado upang magpatawag ng pagdinig at imbestigahan ang NBI at si Trillanes hinggil sa nasabing insidente.
Isa itong malinaw na pag-aaksaya ng pondo ng bayan para lang pagtakpan ang isyu.
Ang bawat sentimo na gagamitin sa mga walang kwentang pagpapatawag na ito ay dapat sanang ipinambili na lamang ng pagkain para sa mga nagugutom na Pilipinong manggagawa sa labas ng Senado, lalo na’t mismong ang mga pinakamataas na opisyal na ang nagsabi na ang barilan ay isang malaking palabas lamang.
Sa dulo ng lahat ng kaguluhang ito, ang pinakakatawa-tawa at kapansin-pansing bahagi ay ang mismong hamon ng pisikal na sakitan na nagpapababa sa antas ng diskursong pulitikal sa ating bansa.
Marami ang nagmamasid at naghihintay kung totoong paninindigan ni Marcoleta ang kanyang paghahamon, dahil kung sakaling magkasubukan nang totohanan, baka hindi lang reputasyon ang mawala sa kanya kundi pati na rin ang kanyang inaayos na buhok.
Ang ganitong uri ng pamumulitika, kung saan ang mga seryosong isyu tulad ng pananagutan sa batas at katarungan ay tinatakpan ng mga maiingay na hamon at walang katuturang pag-iingay, ay isang lantarang insulto sa talino ng bawat Pilipinong botante.
Ang sirkong ito ay nagpapatunay lamang na ang ilang nasa kapangyarihan ay mas nakatuon sa paggawa ng eksena at pagtatanggol sa kanilang mga kaalyado kaysa sa paghahanap ng katotohanan, na iniiwan ang ordinaryong taumbayan na walang magawa kundi panoorin ang isang gobyernong mas pinahahalagahan ang drama kaysa sa tapat na serbisyo publiko.
