Isang malaking sirkus at maituturing na pinakamagulong yugto sa kasaysayan ng politika sa bansa ang kasalukuyang nagaganap sa loob ng Senado.
Sa isang iglap, nagbago ang ihip ng hangin at nagkaroon ng malawakang kudeta na nagpabagsak sa liderato.
Habang iginigiit pa rin ni Alan Cayetano na siya ang lehitimong Senate President,
pilit namang inuupuan ni Chiz Escudero ang trono kasama ang kanyang bagong mayorya.
Ang malaking katanungan na bumabagabag ngayon sa isipan ng taumbayan ay kung ang pagpapalit bang ito ng kapangyarihan ay isang malinis na hakbang para sa bayan, o isang maruming taktika upang makatakas sa kamay ng batas.
Umuugong ngayon ang mga mabibigat na alegasyon laban kay Escudero, partikular na ang kinakaharap nitong isyu sa Comelec patungkol sa mga kuwestiyonableng donasyon noong panahon ng kampanya.
Ayon sa mga bulung-bulungan sa loob ng mataas na kapulungan, ang biglaang paglipat ng alyansa ng ilang senador ay hindi dahil sa prinsipyo kundi dahil sa matinding takot na makasuhan.
Lumalabas ang teorya na ang pagtalikod ni Escudero sa dating samahan at pag-agaw sa pwesto ay may kaakibat na kapalit na kaligtasan.
Kung tuluyang mabubura ang mga kasong nakaamba laban sa kanya matapos ang matagumpay na pagbaliktad, malinaw na magpapatunay ito sa paratang na ginagamit ang Senado bilang isang malaking taguan ng mga politikong may bahid ng katiwalian.
Hindi lamang si Escudero ang nakaladkad sa gulong ito.
Nadadamay rin ang iba pang malalaking pangalan na may mga nakasabit umanong kaso at banta ng pagkakulong.
Sa gitna ng pagpapalitan ng pwersa, tila nagiging kanlungan ang bagong mayorya para sa mga mambabatas na nais iwasan ang pananagutan.
Ang mga pangalang tulad nina Jinggoy, Joel Villanueva, at Marcoleta ay naiipit sa gitna ng hidwaan, habang ang kampo naman nina Robin Padilla, Bong Go, at Bato ay sinasabing nananahimik muna habang pinapakiramdaman ang napakainit na sitwasyon.
Tila naging isang malaking laro ng taguan ang nangyayari kung saan ang premyo ay hindi ang pag-unlad ng bansa, kundi ang kaligtasan mula sa rehas na bakal.
Ang mas nakapangingilabot na senaryo ay ang matinding pagmamatigas ng magkabilang panig na nagreresulta sa pagkabiyak ng institusyon.
Sa isang banda, nakahanda ang kampo ni Cayetano na ipagpatuloy ang mga pagdinig sa Blue Ribbon Committee sa pangunguna ni Pia Cayetano, habang sa kabila naman ay itinatalaga na ng bagong pwersa si Erwin Tulfo bilang bagong tagapangulo nito.
Ang kawalan ng kalinawan kung sino ang tunay na may hawak ng manibela ay nagdadala sa Senado sa isang matinding krisis na nagpapabagal sa pag-usad ng mga mahahalagang batas.
Ang pag-aagawan sa pwesto ay nagpapakita lamang ng matinding pagkauhaw sa kapangyarihan ng mga taong dapat sanang nagsisilbi sa interes ng publiko.
Ang lahat ng kaganapang ito ay nagbubukas sa mas malalim na sugat ng ating sistema ng gobyerno.
Mula pa man noong mga nakaraang dekada, paulit-ulit na lamang ang ganitong uri ng pamumulitika kung saan madaling naisasakripisyo ang katapatan kapalit ng pansariling interes.
Marami na ang nagmumungkahi na marahil ay napapanahon nang baguhin ang buong sistema patungo sa isang porma na magbibigay ng mas mahigpit na pananagutan sa mga opisyal at wawakasan ang walang katapusang agawan ng kapangyarihan.
Hangga’t ang pagbaliktad at pagtataksil ay nagiging epektibong pambura sa mga kasalanan sa bayan, mananatiling isang malaking entablado ng komedya at trahedya ang Senado ng Pilipinas.
Ang susunod na hakbang ng mga ahensyang nag-iimbestiga kay Escudero ang magiging panghuling husgado kung ang hustisya ba sa bansa ay para sa lahat, o para lamang sa mga nakaupo sa makapangyarihang mayorya.
