Isang nakakayanig na banta ang kasalukuyang nakabitin sa ibabaw ng administrasyon ni Pangulong Ferdinand Bongbong Marcos Jr.
matapos sumabog ang balita tungkol sa isang malawakan at pinagplanuhang destabilisasyon.
Unti-unti nang nahahawi ang tabing ng mga nagtatagong anino sa politika, at lumalabas na ang mga pangunahing nagkukuntsaba ay nagmula umano sa kampo ng mga Duterte, kabilang ang mga kilalang opisyal na matagal nang naghihintay ng tamang tiyempo.
Ang nakakagimbal na rebelasyong ito ay isiniwalat ng dating Senador Antonio Trillanes IV, isang kilalang pigura na may malalim na karanasan sa mga usaping pag-aaklas at militar.
Ayon sa mga nakalap na impormasyon, ang layunin ng grupong ito ay lumikha ng isang malaking gulo o political trigger na magiging mitsa upang tuluyang pabagsakin ang kasalukuyang pamahalaan at sapilitang ipaupo sa trono si Bise Presidente Sara Duterte.
Ang pinakamapanganib na sangkap sa anumang pagtatangkang agawin ang kapangyarihan sa Pilipinas ay palaging ang sandatahang lakas.
Bagama’t nilinaw ng mga beterano tulad ni dating Marine Colonel Ariel Querubin na walang direktang sumusuporta sa mga rebelde mula sa mga aktibong sundalo, hindi maitatanggi ang umuusbong na pagkadismaya sa hanay ng militar dahil sa talamak na korapsyon sa bansa.
Sinasabing ang mga retiradong opisyal ang siyang masigasig na kumikilos at palihim na nag-uudyok sa mga nasa ibaba na bawiin ang kanilang suporta sa nakaupong pangulo.
Gayunpaman, pilit na pinapakalma ng pamunuan ng Armed Forces of the Philippines, sa pamumuno ni General Romeo Brawner, ang tensyon sa pagsasabing ang militar ay hindi bulag ngunit tahimik lamang na nagmamasid sa mga kaganapan at hindi magpapadala sa maruming laro ng politika.
Ngunit sa kasaysayan ng bansa, ang tahimik na pwersa ay palaging isang natutulog na bulkan na maaaring sumabog anumang oras kapag napuno na ang salop.
Sa likod ng mga bali-balitang ito ay ang tila pagkalunod ng ilang mga pulitiko sa kanilang sariling ilusyon, isang mapanganib na sitwasyon na inilarawan bilang epekto ng isang malalang echo chamber.
Pinaniniwalaan na ang mga nasa likod ng destabilisasyon, kabilang ang mga personalidad na inuugnay sa mga sablay na maniobra tulad ni Senador Alan Peter Cayetano, ay nabubuhay sa isang kasinungalingan kung saan inaakala nilang ang matinding ingay sa social media ay sumasalamin sa tunay na damdamin ng buong bansa.
Dahil sa patuloy na pag-ikot ng mga propaganda at impluwensya ng mga troll farms, nagkakaroon sila ng maling pananaw na handa nang mag-aklas ang milyun-milyong Pilipino sa kalsada.
Ang totoo, ang nakararaming mamamayan ay mas abala sa paghahanapbuhay at pag-ibsan sa pang-araw-araw na kahirapan, malayo sa kaguluhang pilit na nililikha ng mga uhaw sa kapangyarihan.
Ang galit na nakikita sa internet ay madalas na artipisyal at hindi sapat upang magpatalsik ng isang pangulo nang walang tunay na suporta mula sa masa.
Ang buong kaganapang ito ay nagpapakita ng isang malalim na kanser sa sistemang politikal ng Pilipinas, kung saan ang pagpapalit lamang ng lider ay hindi nangangahulugan ng pag-aayos sa isang bulok na sistema.
Ang blueprint ng mga nagbabalak pabagsakin si PBBM ay hinango pa umano sa mismong nangyari noong ikalawang rebolusyon sa EDSA, kung saan lilikha ng isang matinding iskandalo, pipiliting dalhin ang mga tao sa lansangan, at aasa na tuluyang tatalikuran ng militar ang pangulo upang makapasok ang nakabantay na bise presidente.
Ito ay isang madilim na sugal na naglalagay sa kapayapaan at ekonomiya ng buong bansa sa bingit ng alanganin.
Habang patuloy na nag-aabang ang mga Pilipino sa mga susunod na hakbang ng mga nagtutunggaliang pwersa, isang bagay ang nananatiling malinaw, ang labanang ito ay hindi para sa ikabubuti ng bayan kundi para lamang sa pansariling ambisyon ng mga aninong nagtatago sa likod ng kapangyarihan.
