Isang nakaririmarim at tila pelikulang eksena ng garapalang agawan ng kapangyarihan ang kasalukuyang nagpapasiklab sa bawat sulok ng Senado ng Pilipinas.
Ang mataas na kapulungan na dati ay pugad ng mariringal na talakayan at batas ay tuluyan nang naging pugad ng maruruming estratehiya, bastusan, at lantarang pagbabaluktot sa Saligang Batas.
Sa gitna ng nagbabagang banggaan na ito, binuweltahan ng kilalang kolumnista at brodkaster na si Ben Tulfo, ang sikat na host ng Bitag, ang kaniyang sariling kapatid na si Senador Erwin Tulfo dahil sa ipinakita nitong walang pakundangan at barumbadong pag-uugali sa harap ng publiko.
Ang iskandalong ito ay sumabog matapos lumabas ang mga ulat at interview kung saan nagpakita ng labis na kabastusan ang kampo ng tinaguriang bagong mayorya na nagtangkang agawin ang pamumuno sa Senado.
Ngunit ang kanilang huwad na tagumpay ay agad na sinalubong ng isang naglalagablab na pader ng katotohanan at legal na batas na binuo nina Senador Rodante Marcoleta at Senate President Alan Peter Cayetano na nag-iwan sa mga nagkudeta na mukhang mga katawa-tawa at desperadong politiko sa mata ng sambayanang Pilipino.
Ang Pagbuka Ng Bibig Ni Ben Tulfo At Ang Pamboboldyak Sa Kapatid Na Barumbado
Hindi na nakatiis ang batikang mamamahayag na si Ben Tulfo sa kaniyang programang Bitag at tuluyan nang bumasag sa kaniyang katahimikan upang kondenahin ang pinakahuling aksyon ng kaniyang kapatid na si Erwin Tulfo.
Sa isang matapang na pahayag, diretsahang tinawag ni Ben ang kaniyang kapatid na barumbado dahil sa kawalan nito ng respeto sa institusyon ng Senado at sa mga nakatatandang mambabatas.
Ayon kay Ben, kilala ng publiko ang mga Tulfo ngunit nilinaw niya na siya ay hindi barumbado, hindi kagaya nina Erwin at Raffy Tulfo na aniya ay may taglay talagang likas na kabarumbaduhan at kawalan ng pakundangan sa batas.
Ang galit ni Ben Tulfo ay nag-ugat sa isang viral na interview kung saan lantarang nagbanta si Erwin Tulfo na kaniyang kukurutan, bibilbitin palabas, at ipaaaresto si dating Senate President Alan Peter Cayetano at maging ang iba pang mambabatas kung magpapatuloy ang mga ito sa pagsasagawa ng hiwalay na pagdinig sa Blue Ribbon Committee.
Ang ganitong pag-asta na tila ba isang maton sa kanto at paggigiit ng tinatawag na Tulfo justice ay tinagurian ni Ben na isang malaking kahihiyan na nagpaparumi sa dangal ng pamahalaan.
Dagdag pa rito, binigyang-diin ni Ben na ang mga taong lumalapit sa kaniya ay tinutulungan sa legal na paraan at hindi sa pamamagitan ng pansariling interes o pagkakakitaan tulad ng ginagawa ng kaniyang ibang kapatid.
Mas lalo pang uminit ang usapin nang mabanggit sa mga ulat ang tungkol sa mga kontrobersyal na pahayag ng ilang miyembro ng Philippine Marines na umano ay nag-deliber ng mga maleta na naglalaman ng malalaking halaga ng salapi at maging ng mga babae para kay Erwin Tulfo.
Bagamat ito ay nananatiling isang mabigat na alegasyon, sinabi ng mga kritiko na ang ganitong uri ng pamumuhay at pag-uugali ang dahilan kung bakit pilit na ibinabaluktot ng kabilang kampo ang batas upang maprotektahan ang kanilang mga pansariling lihim at mapatigil ang mga lehitimong imbestigasyon ukol sa mga maanomalyang flood control projects sa bansa.
Ang Naked Power Grab At Ang Huwad Na Pag-Takeover Noong Hunyo Tatlo
Upang lubos na maunawaan ang ugat ng malaking kaguluhan sa Senado, binalikan ni Senador Rodante Marcoleta ang mga naganap na kaganapan noong nakaraang Miyerkules, ika-tatlo ng Hunyo, taong dalawang libo’t dalawampu’t anim.
Tahasang inilarawan ni Marcoleta ang ginawang aksyon ng grupo nina Erwin Tulfo bilang isang naked power grab o isang lantarang pagnanakaw ng kapangyarihan na walang anomang legal na batayan.
Sa araw na iyon, nagdaos ng isang ilegal na rump session ang grupo nina Tulfo kung saan nagdeklara sila na bakante ang lahat ng posisyon ng mga chairman ng iba’t ibang komite, partikular na ang Blue Ribbon Committee, at nag-elect sila ng mga bagong opisyal tulad ng Acting Senate President at Senate President Pro Tempore.
Ang buong akala ng grupo nina Erwin Tulfo, Senador Raffy Tulfo, at ng kanilang mga kaalyado na tinaguriang Bend Law Coalition dahil sa hilig ng mga ito na baluktutin ang batas, ay nagtagumpay na sila sa kanilang maitim na balak.
Ipinagmalaki pa nila sa publiko na sila ang kumakatawan sa bagong mayorya at sila lamang ang may tanging awtoridad na magpatakbo ng mga pagdinig sa Senado.
Ngunit ayon kay Marcoleta, ang lahat ng kanilang ginawang pagpukpok ng kultilyo, pagpapasya, at pag-upo sa mga pwesto ay isang malaking bula at walang anomang bisa sa ilalim ng umiiral na mga alituntunin ng mataas na kapulungan.
Ipinaliwanag ni Marcoleta na pilit na nililinlang at ninalingaw ng grupong ito ang sambayanang Pilipino upang itago ang katotohanan.
Ginamit ng grupo nina Tulfo ang argumentong wala namang nag-object o nagreklamo ukol sa bilang ng mga senador noong isinasagawa ang kanilang ilegal na sesyon.
Ngunit buong-lakas na sinupalpal ito ng mambabatas sa pagsasabing hindi kailanman nakasaad sa Saligang Batas na kapag walang nag-question sa quorum ay mawawala na ang mandatoryong bilang na hinahanap ng batas upang maging lehitimo ang isang transaksyon ng pamahalaan.
Ang Supalpal Ng Simpleng Aritmetika At Ang Mahiwagang Bilang Na Labintatlo
Sa isang matinding paghimay sa batas, dinala ni Senador Marcoleta ang talakayan sa pinakapundasyon ng 1987 Konstitusyon ng Pilipinas.
Binasa ng mambabatas ang nakasaad sa Article 6, Section 16, Paragraph 1 ng Saligang Batas kung saan malinaw na ipinag-uutos na ang pagpili ng pinuno ng Senado ay dapat dumaan sa isang majority vote of all its respective members.
Binigyang-diin niya na ang salitang all its members ay tumutukoy sa kabuuang bilang ng mga miyembro ng kapulungan at hindi lamang sa kung sino ang natitira o gustong umattend sa isang partikular na araw.
Ang Senado ng Pilipinas ay binubuo ng eksaktong dalawampu’t apat na mambabatas.
Ayon sa tuntunin at batas, ang pag-compute ng isang mayorya o quorum ay palaging limampung porsyento ng kabuuang bilang plus isa.
Ang kalahati ng dalawampu’t apat ay labindalawa, at kapag idinagdag ang isa, ang lumalabas na mahiwagang numero ay labintatlo.
Ito ay isang napakasimpleng matematika na ayon kay Marcoleta ay kayang-kayang makuwenta ng kahit isang cameraman o isang maliit na bata nang hindi na kinakailangan pang gumamit ng calculator o ng kumplikadong calculus.
Noong naganap ang ilegal na pag-takeover ng kapangyarihan ng grupo nina Erwin Tulfo noong Hunyo tatlo, labindalawang senador lamang ang naroroon sa kanilang panig kahit pa isinama nila si Senador Chis Escudero na kanilang naging kakampi.
Dahil labindalawa lamang sila, kulang na kulang sila ng isang miyembro upang maabot ang mandatoryong bilang na labintatlo.
Sa madaling salita, it’s arithmetic, stupid, ang matapang na pahayag ni Marcoleta na hinalaw sa isang sikat na kasabihan upang ipamukha sa kabilang kampo ang kanilang kamangmangan at kawalan ng legal na basehan.
Dahil walang quorum, ang lahat ng kanilang ginawang pagboto at pagpapatalsik kay Alan Peter Cayetano ay awtomatikong ilegal at walang anomang halaga sa batas.
Ang Kahiya-Hiyang Double Standard Ng Bend Law Coalition
Upang mas lalo pang ilantad ang kawalan ng prinsipyo ng grupo nina Tulfo, ibinunyag ni Senador Marcoleta ang isang kaganapan na nangyari noong ikadalawampu’t anim ng Mayo, taong dalawang libo’t dalawampu’t anim, isang linggo lamang bago ang naganap na kudeta.
Sa araw na iyon, nagmungkahi si Marcoleta ng isang amendment sa Section 41 ng Senate Rules upang payagan ang mga senador na makasali at makaboto sa mga pagdinig sa pamamagitan ng virtual teleconferencing o video conferencing kung sakaling may matinding karamdaman, aksidente, o legal na hadlang na nagpapaiwan sa kanila sa labas ng bansa o sa ospital.
Ang panukalang ito ay mahigpit na tinutulan ng grupo nina Tulfo dahil sa kanilang maling akala na ang batas na ito ay gagawin lamang upang paboran si Senador Bato dela Rosa o ang iba pang mambabatas na may kinakaharap na mga usapin.
Sa gitna ng matinding pagtatalo, nag-walkout ang sampung miyembro ng grupo nina Tulfo, na nag-iwan lamang sa labindalawang senador sa loob ng plenaryo, kasama si dating Senador Tito Sotto na noo’y tumatayong pinuno ng minorya.
Noong mapansin ni Sotto na labindalawa na lamang ang natira, agad siyang tumayo at nagtanong kung mayroon pa bang quorum.
Dahil alam ng lahat na ang labindalawa ay walang quorum, napilitan ang Senado na mag-adjourn ng sesyon sa araw na iyon.
Dito lumabas ang nakaririmarim na double standard o dobleng pamantayan ng grupo nina Tulfo.
Noong huling linggo ng Mayo, kinilala nila na ang bilang na labindalawa ay walang quorum at hindi maaaring magpatuloy ang trabaho ng Senado dahil pabor ito sa kanilang ginawang pag-walkout.
Ngunit pagdating ng Hunyo tatlo, noong sila naman ang nagtangkang mang-agaw ng kapangyarihan na labindalawa rin ang bilang, bigla silang nag-imbento ng mga kwento at nagpumilit na mayroon nang lehitimong quorum.
Ang ganitong pagbabaluktot ng katotohanan ay patunay lamang na gagamitin nila ang anomang paraan upang makuha ang kanilang mga kagustuhan kahit pa magmukha silang katawa-tawa sa harap ng mga eksperto sa batas.
Ang Pagbagsak Ng Kanilang Mga Lumang Jurisprudence At Ang Tagumpay Ng Liderato
Sa kanilang desperasyon na ipagtanggol ang kanilang ilegal na rump session, sinubukan ng grupo nina Erwin Tulfo na gamitin ang isang napakalumang desisyon ng Korte Suprema noong taong 1949, ang kaso ng Avelino versus Cuenco, pati na ang isang insidente noong 2015 sa ilalim ng pamumuno ni dating Senador Franklin Drilon.
Sa mga nasabing kaso, pinayagan ng korte na magkaroon ng lehitimong quorum ang labindalawang senador dahil ang ibang miyembro ng Senado ay nasa ibang bansa at labas sa coercive jurisdiction o kapangyarihan ng kapulungan na pilit silang ipadala at arestuhin upang makadalo sa sesyon.
Ngunit muling pinalagan at sinupalpal ni Marcoleta ang argumentong ito sa pagsasabing hindi maaaring ihalintulad ang nakaraang kaso sa nangyayari ngayon sa taong dalawang libo’t dalawampu’t anim.
Sa kasalukuyan, walang anomang mambabatas ang nasa labas ng Pilipinas.
Si Senador Bato dela Rosa at si Senador Jinggoy Estrada ay nananatiling nasa loob ng bansa at hindi nawawala ang kanilang estado bilang mga lehitimong miyembro ng dalawampu’t apat na senador.
Dahil walang anomang senador ang nasa labas ng bansa, nananatiling labintatlo ang unyielding at hindi nababagong numero ng quorum.
Sa pagtatapos ng linggong ito, ang sambayanang Pilipino ay naging mas maliwanag ang kaisipan ukol sa kung sino ang tunay na nagtatanggol sa batas at kung sino ang mga huwad na pinuno na nagnanais lamang ng kapangyarihan.
Ang matapang at matalinong pagtindig nina Senador Rodante Marcoleta at Senate President Alan Peter Cayetano ay nagsilbing isang napakalakas na sampal sa mukha ng mga mambabatas na nag-akalang makukuha nila ang Senado sa pamamagitan ng pananakot at Tulfo justice.
Sa darating na Lunes, ang lahat ng mga ilegal na kaganapang ito ay pormal na ilalagay sa opisyal na record ng Senado upang tuluyan nang ilibing ang huwad na kudeta at ipakita sa buong mundo na ang tunay na batas at tamang aritmetika ang palaging magwawagi sa lupain ng Pilipinas.
