Sa gitna ng mga naglalakihang krisis na kinakaharap ng Pilipinas, isang malaking katanungan ang bumabalot ngayon sa Malacañang: Nasaan ang Pangulo? Hindi na lamang ito simpleng paghahanap sa isang lider; ito ay naging isang pambansang usapin na nag-uugat sa mga haka-haka tungkol sa tunay na kalagayan ng kalusugan ni Pangulong Ferdinand “Bongbong” Marcos Jr.
Sa nakalipas na mga araw, naging viral sa social media ang iba’t ibang teorya, at lalong gatong sa apoy ang mga kontrobersyal na ebidensyang inilabas mismo ng Presidential Communications Office (PCO).
Ang pinakamainit na panawagan sa kasalukuyan ay nakatutok kay dating First Lady Imelda Marcos.
Marami sa ating mga kababayan ang naniniwala na bilang ina ng Pangulo, siya lamang ang tanging makakapagsabi ng tunay na katotohanan.
Ang katahimikan ng dating Unang Ginang ay tila nagiging simbolo ng kawalang-katiyakan, kaya naman ang sigaw ng marami: “Basagin mo na ang iyong katahimikan!” Ang panawagang ito ay hindi lamang udyok ng kuryosidad, kundi isang paggiit sa karapatan ng mamamayan na malaman ang estado ng lider na kanilang iniluklok sa kapangyarihan.
Nagsimulang magduda ang publiko nang maglabas ang palasyo ng mga larawan at video na naglalayong ipakita na “okay” at “alive and kicking” ang Pangulo.
Gayunpaman, mabilis na napansin ng mga mapanuring netizen at mga eksperto, gaya ni Dr. Richard Mata at dating PCO officials, na ang mga inilabas na materyales ay tila “recycled” o luma na.
Isang halimbawa rito ay ang mga larawang inilabas noong Easter Sunday.
Sa nasabing post, makikita ang Pangulo na malusog at medyo mataba, na malayo sa kanyang kasalukuyang itsura na kapansin-pansing payat dahil na rin sa aminadong stress sa trabaho at iniindang karamdaman ayon sa ilang opisyal.
Ang mas nakakagulat ay ang pagkakasama ng mga opisyal sa mga video na matagal na palang pumanaw o wala na sa pwesto.
Ang ganitong uri ng “kapalpakan” sa komunikasyon ay lalong nagpapalala sa duda ng taong bayan.
Kung tunay na nasa mabuting kalagayan ang Pangulo, bakit kailangang gumamit ng mga lumang clip? Bakit hindi magkaroon ng isang “live” na pagharap o Facebook Live upang tuluyang patahimikin ang mga espekulasyon? Ang transparency ay hindi lamang isang opsyon; ito ay isang obligasyong konstitusyonal lalo na kung ang usapin ay tungkol sa malubhang karamdaman ng isang Head of State.
Ayon kay Retired Major General Romis, ang kakulangan ng pampublikong pagharap ng Pangulo ay isang seryosong usapin ng national security.
“Sino ang mamamahala sa krisis kung ang lider ay hindi maipakita?” Ito ang tanong na naglalaro sa isipan ng marami.
Sa ilalim ng ating Konstitusyon, ang publiko ay may karapatang malaman kung ang Pangulo ay nasa isang “serious health condition.” Ang pagtatago ng ganitong impormasyon ay hindi lamang kawalan ng respeto sa mga botante kundi isang panganib sa estabilidad ng bansa.
Kasabay ng isyung ito, lumutang din ang mga diskusyon tungkol sa “karma” at ang ating pagkatao bilang mga Pilipino.
Sa gitna ng mga balitang may sakit ang Pangulo, may mga netizen na nagpahayag ng kagalakan—isang bagay na kinondena ni Professor Clarita Carlos.
Ayon sa kanya, nasaan na ang ating pagkatao kung tayo ay nagbubunyi sa karamdaman ng iba? Ngunit sa kabilang banda, may mga nagsasabing ang ganitong reaksyon ng publiko ay bunga ng desperasyon at galit sa pamamalakad ng gobyerno.
Ito ay nagsisilbing aral na kung paano mo itrato ang taong bayan noong ikaw ay malakas, gayun din ang itatrato nila sa iyo sa oras ng iyong kahinaan.
Sa huli, ang tanging solusyon upang matigil ang lahat ng ingay na ito ay ang katotohanan.
Hindi sapat ang mga lumang larawan o mga press release mula sa mga tagapagsalita na hindi naman mga doktor.
Ang sambayanang Pilipino ay naghihintay ng isang tapat at malinaw na paliwanag.
Karapatan natin ang transparency, at responsibilidad ng Malacañang na ibigay ito nang walang pag-aalinlangan.
Hangga’t nananatiling misteryo ang tunay na kalagayan ni PBBM, patuloy na ualing ang tanong: Nasaan ang Pangulo, at ano ang tunay niyang kalagayan?
