Mga tinaguriang DDS at malulupit na kritiko MUNTIK MAHIMATAY sa Misteryosong Mahika ni Marcos Upang Palayain ang mga Pilipino kay Putin

Isang nakakagulat na kaganapan ang nagpatahimik sa mga nagdududang kritiko at maging sa mga tinaguriang DDS matapos matagumpay na mapauwi sa Pilipinas ang dalawampu’t apat na overseas Filipino workers mula sa isang malupit na kulungan sa Russia.

Matagal na umanong kumakalat ang mga haka-haka mula sa mga katunggali sa pulitika na gawa-gawa lamang ng kasalukuyang pamahalaan ang balitang ito at walang anumang pagsagip na nangyayari.

Subalit, tuluyan nang nabasag ang mga malisyosong kwentong barbero nang mismong ang mga pinaniniwalaang kathang-isip na mga Pilipino ay makatapak muli sa sariling bayan.

Ang mabilis na pagpapalaya na ito ay nag-iwan ng isang malaking katanungan sa isipan ng publiko kung anong klaseng himala o kakaibang paraan ang ginamit ni Pangulong Ferdinand Bongbong Marcos Jr.

upang mapapayag ang isa sa pinakakinatatakutang lider sa buong mundo.

Ang matagumpay na operasyong ito ay nakasalalay sa isang bihirang pakikipag-ugnayan sa pagitan nina Marcos at Russian President Vladimir Putin.

Kilala si Putin bilang isang matigas at mahigpit na pinuno na hindi basta-basta nagpapadikta kahit pa sa mga pinakamakapangyarihang bansa.

Kaya naman, isang malaking palaisipan sa larangan ng internasyonal na diplomasya kung paano nakuha ng punong ehekutibo ng Pilipinas ang pabor ng lider ng Russia sa loob lamang ng napakaikling panahon at sa unang hiling pa lamang.

Kinakitaan ng pambihirang galing sa pakikipagtalastasan at pakikipagkapwa ang kasalukuyang administrasyon, isang kakayahan na nagresulta sa agarang pag-aksyon ng mga awtoridad sa Russia pabor sa mga nakakulong na Pilipino na mahigit siyam na buwan nang nagdurusa sa dayuhang bansa.

Lumapag ang mga umuwing Pilipino sakay ng Philippine Airlines sa madaling araw, na nagsilbing matinding patunay laban sa mga paksyong pilit na bumabatikos sa bawat galaw ng pamahalaan.

Nakakalungkot isipin na may ilang grupo sa lipunan ang labis na nilamon ng kanilang magkakaibang pananaw sa pulitika, dahilan upang maging bulag sila sa mga positibong kaganapan at patuloy na maghanap ng butas sa mga proyektong napapakinabangan ng pangkalahatan gaya na lamang ng mga ginagawang tulay at kalsada.

Ang pag-uwi ng mga manggagawang ito ay isang malinaw na mensahe na higit na kinakailangan ang pambansang pagkakaisa kaysa sa walang humpay na pamumulitika na humihila pababa sa imahe ng bansa.

Sa likod ng matagumpay na pagpapauwi ay ang malagim na katotohanan kung bakit humantong sa ganitong kalunos-lunos na sitwasyon ang mga nasabing manggagawa.

Karamihan sa kanila ay nagtrabaho bilang mga tagalinis nang walang kaukulang dokumento, na nagpapahiwatig na sila ay naging biktima ng mapagsamantalang sistema ng human trafficking at ilegal na pangangalap ng mga mapanlinlang na ahensya.

Patuloy ang ginagawang malalimang imbestigasyon ng mga kinauukulang tanggapan kabilang ang Department of Migrant Workers at Department of Justice upang matukoy at mapanagot ang mga walang pusong indibidwal na nagdala sa mga inosenteng Pilipinong ito sa kapahamakan.

Nararapat lamang na makulong ang mga nagkasala upang hindi na madagdagan pa ang mga kababayang naloloko at nalalagay sa alanganin sa ibayong dagat.

Bilang suporta sa kanilang muling pagbangon, patuloy na kumikilos ang pamahalaan upang maibigay ang lahat ng kinakailangang tulong kabilang ang libreng transportasyon, suportang pinansyal, at mga programa para sa pangkabuhayan.

Ang kaganapang ito ay hindi lamang isang simpleng kwento ng pagbabalik-bayan kundi isang malakas na manipestasyon ng kakayahan ng estado na protektahan ang mga mamamayan nito kahit sa pinakamahirap na sitwasyon sa kabilang panig ng mundo.

Higit sa lahat, pinatunayan nito na sa larangan ng pandaigdigang diplomasya, ang mahusay na pakikipag-usap at tapat na pamumuno ay kayang magpalaya ng mga buhay na muntik nang mabulok sa likod ng malalamig na rehas ng ibang bansa.