Isang nakakapanindig-balahibong video na kumakalat ngayon sa ibat ibang social media platforms ang nagbubunyag ng isang napakatinding katotohanan tungkol sa mga naghahari-harian sa ating pamahalaan.
Ang yumaong Senadora Miriam Defensor Santiago ay nag-iwan ng isang napakalakas na mensahe na tuluyang sumisira sa malinis na imahe ng mga kilalang pulitiko sa bansa.
Ayon sa kanyang matapang na pahayag ang mga taong palaging sumisigaw at nagmamalinis laban sa kurapsyon ay kadalasang sila mismong may pinakamaruming itinatago sa taumbayan.
Ang matinding pasabog na ito ay nagbukas sa isipan ng milyun-milyong Pilipino na matagal na palang niloloko at pinapaikot ng mga taong pinagkatiwalaan nilang mamuno sa ating bayan.
Habang pinapanood ng mga mamamayan ang nasabing video hindi nila maiwasang makaramdam ng matinding galit at pagkadismaya dahil sa harap-harapang panlilinlang na ginagawa ng mga nakaupo sa pwesto.
Tiyak na maraming opisyal ngayon ang hindi makatulog ng maayos dahil sa takot na tuluyan nang mabulgar ang kanilang mga lihim na transaksyon at pagnanakaw sa kaban ng bayan.
Marami ang nooy ginagawang biro lamang o kaya ay naiinis sa mga matatalim na salitang binibitawan ni Senadora Miriam ngunit ngayon ay unti-unti na nilang nauunawaan ang lalim at talas ng kanyang mga babala.
Matapang niyang tinukoy ang mga nagbabalatkayong lider na ginagamit ang pangalan ng serbisyo publiko upang makapagkamal ng limpak-limpak na salapi na galing sa pawis ng mga ordinaryong manggagawa.
Ang mga pulitikong ito ay parang mga gutom na lobo na nagdadamit tupa na walang ibang layunin kundi ang pagsilbihan ang kanilang sariling interes at pabusugin ang kanilang mga bulsa.
Komedya Sa Senado At Ang Mga Nagmamarunong Na Pulitiko
Ang mas nakakapanlumo sa lahat ng ito ay ang katotohanang ang mga taong pinakamaingay bumatikos sa katiwalian ay sila rin palang may pinakamalalim na partisipasyon sa mga sindikato sa loob ng gobyerno.
Madalas silang makita sa telebisyon na nagbibigay ng mga nag-aapoy na talumpati at minsan ay pilit na nag-iingles kahit mali-mali upang magmukhang matalino at kagalang-galang sa paningin ng masa.
Ngunit sa likod ng kanilang mga maamong mukha at magagarang kasuotan ay nakatago ang mga halimaw na walang habas kung lumamon ng pondo ng bayan nang walang nararamdamang anumang pagsisisi.
Ang mga botante ay napaniwala sa matagal na panahon ng mga paulit-ulit na dramang ito na ipinapalabas taun-taon ngunit ang totoo ay lalo lamang nalulubog sa kumunoy ng utang at krisis ang Pilipinas.
Ang ganitong antas ng panloloko ay lubhang napakasakit sapagkat pinapatay nito ang pag-asa ng mga maralitang Pilipino na walang ibang inaasam kundi ang makatikim ng tunay na pagbabago.
Maliwanag pa sa sikat ng araw na ang nangyayari sa ating pamahalaan ay hindi lamang simpleng kapabayaan kundi isang organisadong krimen na pinapatakbo ng mga taong may matataas na posisyon.
Ang Senado na dapat sana ay isang sagradong lugar kung saan ginagawa ang mga batas para sa ikabubuti ng lahat ay naging isang malaking entablado para sa mga komedyante at nagmamarunong na pulitiko.
Ang mga maiinit na debate tungkol sa pagpuksa sa kurapsyon ay tila bahagi lamang ng isang maingat na isinulat na script upang ilihis ang atensyon ng publiko mula sa mga totoong nakawan na nangyayari sa likod ng kamera.
Kahit gaano sila mag-away sa harap ng taumbayan kapag nakapatay na ang mga ilaw ay masaya silang naghahati-hati sa milyun-milyong pisong pondo na dapat sana ay para sa mga ospital at paaralan.
Ang Walang Awa Na Banggaan Ng Mga Higante Sa Pulitika
Ayon sa mga obserbasyon sa pulitika may isang nakakasuklam na realidad sa ating bansa kung saan kapag nagnakaw ka ng maliit na halaga ay siguradong mabubulok ka sa kulungan ngunit kapag nagnakaw ka ng bilyun-bilyon ay gagawin kang mambabatas.
Ang ganitong klaseng sistema ay tahasang nagpapakita ng kawalan ng hustisya at nagpapatunay na ang batas ay ginagamit lamang pang-ipit sa mga mahihirap habang ang mga mayayaman ay malayang nakakalusot sa kanilang mga kasalanan.
Nakakadurog ng puso na makitang ang mga ordinaryong mamamayan na nakagawa ng maliit na pagkakamali dahil sa matinding gutom ay pinaparusahan nang malupit habang ang mga magnanakaw na nakasuot ng barong ay pinararangalan pa.
Ang madugong tapatan ng mga sikat na personalidad sa gobyerno ay siya regional nagiging daan upang sumabog at lumabas ang lahat ng mga baho na hindi kailanman malalaman ng mga ordinaryong tao.
Kapag nagkanya-kanya na ng landas ang mga magkakasabwat at nagsimula na silang mag-agawan sa kapangyarihan doon na nila ilalabas ang mga sikreto ng isat isa na lalong nagpapakita ng bulok na sistema ng pamahalaan.
Ang bawat akusasyon na ibinabato nila sa isat isa ay hindi lamang paninira kundi mga matitibay na ebidensya kung gaano kalala ang sabwatan na nangyayari sa mga matataas na opisina ng ating bansa.
Bawat lihim na nabubunyag ay parang patalim na unti-unting pumapatay sa natitirang tiwala ng taumbayan sa mga opisyal na akala nila ay malilinis at kagalang-galang.
Sa huli walang panalo sa labanang ito ng mga gahaman dahil ang tanging nagiging biktima at nahihirapan ay ang mga inosenteng Pilipinong walang kalaban-laban sa pagmamanipula ng mga nasa itaas.
Ang kapal ng mukha ng mga pulitikong ito ay makikita rin sa paraan ng kanilang pagprotekta sa mga maimpluwensyang tao na sangkot sa malalaking iskandalo ng bayan basta ba may pakinabang sila rito.
Tahimik Na Pagbabago At Ang Misteryo Ng Bagong Liderato
Isa sa mga pinakamalaking kaganapan na patuloy na pinag-uusapan hanggang ngayon ay ang mariing pagtatanggol ni Senadora Miriam sa kanyang dating estudyante na ngayon ay namumuno na sa ating bansa.
Nang piliin niyang panindigan na ang taong ito ay ang sagot sa nagkakagulong sistema ng pulitika umulan ng napakaraming batikos at panghuhusga mula sa mga taong hindi makaintindi sa kanyang malalim na pananaw.
Ngunit sa paglipas ng mga buwan ay tila ba nagkakatotoo ang mga hula ng tinaguriang Iron Lady ng Pilipinas dahil unti-unti nang nakikita ang mga kakaibang hakbang na isinasagawa ng kasalukuyang administrasyon.
Kabaligtaran ng mga pulitikong walang ginawa kundi magdadakdak sa mga panayam at gumawa ng mga walang kwentang isyu ang bagong pamunuan ay nagpapakita ng isang nakakakilabot na katahimikan huwang gumagawa ng mga mabibigat na desisyon.
Ang pagiging tahimik na ito ay hindi nangangahulugan ng kaduwagan kundi ito ay isang kalkuladong estratehiya na unti-unting sumasakal sa mga grupong sanay na sanay sa pagnanakaw ng pera ng bayan.
Sa pamamagitan ng mga direktang aksyon na walang halong pamumulitika napuputulan ng galamay ang mga sindikato sa gobyerno nang hindi man lang nakakapaghanda sa mga biglaang pagbabago na ipinapatupad laban sa kanila.
Ang ganitong istilo ng pamumuno ay nagdudulot ng matinding kaba sa mga nagkasala sa bayan dahil hindi nila alam kung kailan at paano sila pananagutin sa kanilang mga kasalanan.
Ang mga dating maingay na bumabatikos ay biglang natahimik dahil nakikita nilang hindi puro salita ang nangyayari kundi mabilisang aksyon na nagpapatunay na minsan ang pananahimik ay mas nakakabingi kaysa sa sigaw ng mga mapagpanggap.
Naniniwala ang maraming nagmamasid sa pulitika na ang kampanya laban sa mga nagkukunwaring malinis na opisyal ay pagpapatuloy ng laban na sinimulan at iniwan ni Senadora Miriam para sa ating bayan.
Walang Katapusang Panlilinlang Ng Mga Ganid Sa Kapangyarihan
Sa pagdaan ng napakaraming dekada at ibat ibang uri ng administrasyon umasa ang mga Pilipino na makakaahon din sila sa dusa ngunit ang mapait na katotohanan ay pare-parehong bulok na sistema pa rin ang umiiral.
Tuwing eleksyon ay laging may mga bagong mukhang lumalabas na nagbibigay ng mga nagtataasang pangako tungkol sa pag-unlad ngunit sila ay tila mga bagong artista lamang sa iisang lumang pelikula ng panloloko.
Ang mga ordinaryong mamamayan ang laging kawawa dahil sila ang nagiging biktima ng mga matatamis na salita habang ang mga nasa kapangyarihan ay lihim na nagpaparty at pinaghahati-hatian ang pondo ng bansa.
Ang pinakamasakit na bahagi ng kwentong ito ay ang paulit-ulit na pagdurog sa pag-asa ng mga tao tuwing may uupong bagong opisyal na pinaniwalaan nilang mag-aahon sa kanila mula sa kahirapan.
Nagtitiwala sila nang buong puso na ang mga bagong mukha ay wawasak sa katiwalian ngunit madalas ay nagugulat na lamang sila na ang mga itinurerg nilang bayani ay mas malala pa pala sa mga pinalitan nila.
Ang sirkulo ng pagnanakaw paghihiganti sa kalaban sa pulitika at pagtatayo ng mga dinastiya ay walang humpay na nangyayari na tila ba ang buong bansa ay ginawang pribadong pag-aari ng iilang pamilya lamang.
Ang matinding pagtataksil na ito sa tiwala ng masa ay nagdudulot ng malawakannya kawalan ng pag-asa kung saan nararamdan ng tao na wala na silang matatakbuhan dahil pare-pareho lang naman ang mga nakaupo.
Ang kanser na ito sa ating lipunan ang siyang pumapatay sa potensyal ng ating bansa na maging maunlad kaya naman nararapat lamang na magkaisa ang lahat upang tuluyan itong puksain.
Wala nang makakaila sa kung gaano kapanganib ang mga taong sanay na sanay gawing negosyo ang pulitika dahil alam nila kung paano baluktutin ang batas upang magmukhang tama ang kanilang mga ginagawang krimen.
Lilitaw Ang Katotohanan Mula Sa Kadiliman Patungo Sa Liwanag
Gaya ng isinasaad sa mga lumang aral walang anumang kasamaan ang kayang itago habambuhay at lahat ng mga lihim na pinag-uusapan sa madilim na sulok ay tiyak na mabubunyag sa sikat ng araw.
Ang mga pulitikong natutulog nang mahimbing sa ibabaw ng mga perang ninakaw nila sa mahihirap ay dapat nang kabahan dahil ang araw ng paniningil ay mabilis na paparating at walang sinuman ang makakatakas.
Lahat ng kanilang mga pekeng transaksyon sabwatan at pagpapayaman ay isa-isang nilalabas ngayon sa publiko na parang isang malakas na lindol na sumisira sa kanilang ginawang pader ng mga kasinungalingan.
Ang kapangyarihan ng katotohanan ay hindi kailanman mapipigilan ng kahit anong halaga ng salapi at ito ang mismong magpapabagsak sa mga nagtataasang tore ng yaman na itinayo mula sa luha ng mga naghihirap na Pilipino.
Kahit anong pagtatago at paghuhugas-kamay ang gawin ng mga tiwaling opisyal na ito ay siguradong lalamunin sila ng katotohanan na matagal nilang sinubukan at pilit na ibinaon sa limot.
Ang pagiging arogante ng mga nasa pwesto na nag-iisip na mabibili nila ang lahat ng tao gamit ang pera ng bayan ay siya mismong magiging dahilan ng kanilang nakakapanlumong pagbagsak mula sa kapangyarihan.
Ang mga masasamang planong binuo nila habang nagpapakasarap sa loob ng mga airconditioned na kwarto ay gagamitin ngayon bilang pinakamatibay na ebidensya upang ipakulong sila at pagbayarin sa kanilang mga kasalanan.
Walang kahit anong grupo o partido pulitikal kahit gaano pa sila kalakas ang may kakayahang takpan ang mata ng Diyos at pigilan ang pagdating ng itinakdang hustisya para sa mga inaaping Pilipino.
Ang oras ng paghuhusga ay narito na at ang mga dating matatapang na nagnanakaw sa bayan ay nagtatago na parang mga daga na takot mabunyag ang kanilang tunay at kasuklam-suklam na pagkatao.
