Isang nakakagimbal at nakakadurog-pusong balita ang yumanig sa buong komunidad ng Philippine basketball matapos kumpirmahin ang biglaang pagkawala ng isang labingsiyam na taong gulang na kinokonsiderang isa sa mga pinakamalaking pag-asa ng bansa sa larangan ng palakasan.
Ang sana ay masayang team building activity ng Ateneo Men’s
Basketball Team sa Dipaculao, Aurora noong ikawalo ng Hunyo taong dalawanlibo’t dalawampu’t anim ay nauwi sa isang malagim na trahedya matapos lulunin ng malalakas na alon ang umaosbong na bituin na si Rene Clert Baterbonia kasama ang kanyang kapwa atleta na si Divine Adil.
Isang napakalaking katanungan ngayon kung paanong ang isang aktibidad na naglalayong patibayin ang samahan ng koponan ay naging huling hantungan ng mga pangarap na matagal nang pinaghirapan.
Ang mas nakakakilabot sa pangyayaring ito ay ang mga tila nagbabadya at mahiwagang mensahe na inilabas ng binata bago ang mismong trahedya.
Apat na araw lamang bago ang malagim na insidente, pormal na pumirma at lumipat sa Maynila si Baterbonia upang maging opisyal na bahagi ng Ateneo Blue Eagles sa ilalim ng pamumuno ng batikang guro na si Tab Baldwin.
Sa kanyang mga huling post sa social media, nagpaabot siya ng malalim na pasasalamat sa kanyang pamilya at sa lahat ng mga naging bahagi ng kanyang tagumpay, isang kilos na tila pamamaalam na nag-iwan ng matinding sakit sa mga nakabasa.
Ang ganitong mga pagkakataon ay nagpapakita kung gaano kanipis ang sinulid ng buhay at kung paanong ang matamis na tagumpay ay madaling mabura sa isang iglap.
Hindi matatawaran ang husay at potensyal na naiwan ng pumanaw na manlalaro.
Sa tangkad na anim na talampakan at apat na pulgada, nakilala si Baterbonia bilang isang halimaw sa loob ng hardcourt na kinatatakutan ng mga kalaban dahil sa kanyang pambihirang lakas sa pagkuha ng rebound at matibay na depensa.
Umusbong ang kanyang pangalan sa buong bansa nang masungkit niya ang Most Valuable Player award at dalhin ang koponan ng Davao Region o Davraa sa kanilang pinakaunang gintong medalya sa basketball noong Palarong Pambansa dalawanlibo’t dalawampu’t lima.
Sinundan pa ito ng pag-akay niya sa Davao Eagles patungo sa pilak na medalya noong Mayo dalawanlibo’t dalawampu’t anim na ginanap sa kanyang sariling rehiyon ng Agusan del Sur, kung saan napatunayan niyang hindi lamang siya basta manlalaro kundi isang tunay na lider sa loob ng palaruan.
Ang isa pang biktima sa trahedyang ito, ang dalawampu’t isang taong gulang na foreign student-athlete mula sa Nigeria na si Divine Adil, ay nagdadagdag sa bigat ng kalungkutan na bumabalot ngayon sa sikat na unibersidad at sa buong liga.
Ang magkasabay na pagkawala ng dalawang atleta na ito ay hindi lamang nag-iwan ng malaking puwang sa aspeto ng palakasan kundi nagbubukas din ng isang seryosong diskurso patungkol sa mga hakbang pangkaligtasan na dapat ipinapatupad sa mga malalayong aktibidad ng mga unibersidad.
Marami ang hindi maiwasang magtanong kung naging sapat ba ang mga paghahanda at pag-iingat sa nasabing team building upang maiwasan ang ganitong uring sakuna na kumitil sa mga buhay na nasa kasagsagan pa lamang ng pag-usbong.
Sa kasalukuyan, patuloy ang pagbuhos ng mga luha at pakikiramay mula sa ibat-ibang panig ng bansa, lalo na mula sa Karaga at Davao kung saan itinuturing siyang isang malaking inspirasyon at bayani ng mga kabataang nangangarap ding makapasok sa malalaking liga.
Ang mga tagahanga ng UAAP at ng Philippine basketball ay naiwang nagluluksa at naghihinayang sa isang makulay na karerang bigla na lamang pinatay bago pa man ito tuluyang magningning sa mas malaking entablado.
Ang pangalan ni Rene Clert Baterbonia ay mananatiling nakaukit bilang isang matinding paalala ng isang napakagandang pangarap na ninakaw ng pagkakataon, isang kwento ng pag-asa na nauwi sa isang trahedyang hindi kailanman malilimutan ng larangan ng palakasan.
